Tot slot

 Vandaag herdenken we samen en memoreren we met elkaar aan het leven van Ed. 

Ed, een man vol humor, die inmiddels al in een flinke hoek achter de rollator liep, toch nog snedig antwoordde op de afscheidsgroet ‘Hou je haaks, Ik doe niet anders!. Een zoetekauw die alles graag voorzag van slagroom, een betrokken man die graag op de hoogte was van het nieuws en nog altijd heel druk bezig was met het uitknippen van krantenartikelen voor zijn dochters. Een man die iedereen graag een lift gaf indien nodig, die zelfs in de ambulance nog even informeerde of zijn haar wel goed zat, een onvergetelijke man.

En er is veel om dankbaar voor te zijn; dankbaarheid voor het goede en fijne leven dat Ed gehad heeft, dankbaarheid voor de mooie leeftijd die hij bereikte, dankbaarheid voor de fijne man, vader , broer, vriend en oom die hij was. Dankbaarheid voor alle onvergetelijke herinneringen die hij achterlaat.

En daarom zal hij gemist worden door allen die hem dierbaar waren, maar in hart en herinnering zal Ed altijd aanwezig zijn.

En wat je in je hart bewaart

Dat raak je nooit meer kwijt

Vandaag hebben we met elkaar naar vele mooie en dierbare herinneringen geluisterd en steeds kwam naar voren hoe belangrijk  samen  voor Ed was.  Hij vond dat heel erg belangrijk en genoot van gezelschap. Van het vieren van verjaardagen, jubilea, Sinterklaas en hoogtijdagen in de kerk.

Samen ben je niet alleen, samen sta je sterker, samen kun je samenzijn.

We willen deze herdenking vandaag afsluiten met een gedicht dat Annemarie schreef over samen:

Samen verder

Van 2 werden het er 4

Dat gaf veel meer vertier

Samen erop uit

In de Hatertse vennen

Of in het Goffertbad zwemmen

Samen werken, 

Aan de wijk, in de wijkraad & parochie

Of aan de Sint-Nicolaasmagie

Samen geloven

In onder andere dopen en eerste communie als St Anna parochiaan

En met Sint Nicolaas en pastor Janssen naar de Lourdeskerk gaan

Samen ter communie

In de kerstnacht, bij dopen, huwelijk

Of afscheid van dierbaren

Samen hopen op een toekomst

En het verleden een plek geven.

Hiermee zijn we aan het einde van deze herdenking van Ed gekomen.

Wij gaan Ed zo dadelijk in besloten kring begeleiden op zijn laatste reis naar begraafplaats Kerstendal en hem naast mama ter ruste leggen. De genodigden kunnen vast naar het restaurant hier gaan waar wij bij terugkomst met elkaar zullen proosten op het leven van Ed.

Tenslotte wil ik u namens de familie hartelijk danken voor uw belangstelling en aanwezigheid. Het heeft hen gesteund en getroost.

Dank u wel.