Voor Ed (en Maike) uit dankbaarheid.
Lieve familie De Vreese, Annemarie, Kees, Carlijn, Mark, Frans, Marijke, Adelbert en u allen aanwezig.
Bij de plechtigheid van Maike 2 jaar geleden vroeg Carlijn of ik wat wilde zeggen. Ik wilde niet. Achteraf had ik spijt omdat ik vind dat de familie de Vreese een compliment verdient voor wat zij belangeloos hebben gedaan voor onze familie.
In een oude koffer heb ik een aantal brieven gevonden geschreven door mijn vader aan mijn moeder.
Brieven uit de jaren 1949-1951, 1 jaar na hun vlucht voor de ‘bersiap’ naar Holland.
Uit die brieven bleek dat mijn moeder met haar 4 kinderen in den Haag woonde in een piepklein huisje.
Mijn vader woonde echter in Nijmegen, hij was al arts in Jakarta maar deed zijn specialistische opleiding tot orthopedische chirurg in de Maartenskliniek. De werkplek van tante Adik.
Uit deze brieven bleek dat mijn vader intensief contact had met tante Adik de moeder van Ed, zij steunde mijn vader met woord en daad. Alles was immers nieuw voor hem.
Zijzelf had al een druk leven, haar echtgenoot oom Polle werd ziek, uiteindelijk moest zij haar kinderen zonder vader opvoeden en hard werken.
Toch maakte ze tijd voor ons gezin.
Chris mijn broer was ernstig gehandicapt, zij hielp mijn vader aan het huis van mevrouw Maria Breij in Mook. Chris leerde eindelijk lopen en was zeer gelukkig.
Die goede eigenschap een ander helpen heeft mijn tante Adik overgebracht op de volgende generaties.
Marijke hielp mijn moeder in de huishouding, mijn moeder had moeite met haar grote gezin.
Oom Frans heeft altijd contact gehouden met mijn eenzame moeder en haar tot het einde bezocht.
Hij heeft Chris mijn broer bezocht tot hijzelf niet meer kon.
Bij Adelbert kon ik logeren toen ik in Enschede werkte.
Als tiener logeerde ik jarenlang regelmatig bij tante op de Hatertseweg want ik zat op een internaat in Ubbergen. Elke week naar het de tandarts in het Radboud, hoi hoi hoi stiekem bezoekje.
Zo leerde ik Ed en Maike kennen. Pas getrouwd nog geen kinderen. Een heerlijk gevoel om terug te denken aan de hartelijke ontvangsten in hun huis en hoe welkom ik was. Wijntjes, sigaretjes, Ed altijd vrolijk met veel zachte g en vol grappen. Ik keek geweldig tegen hen op. Maike in haar mooie lange jurken en haar lange haar zo wilde ik het later ook.
Ik zag de familie De Vreese jarenlang niet. Buitenland en carrière.
Tot mijn broer mij een keer meenam naar de Hatertseweg. Eerst herkende ik het niet. Eddy en Maike woonde nu in het huis van hun moeder, ze hadden volwassen kinderen.
Het was direct weer als vroeger. De gastvrijheid, de humor maar vooral hun medegevoel met- en hun behulpzaamheid jegens hun kinderen, hun familie, de buren en vrienden.
Het bleek dat Eddy en Maike zich nu onvoorwaardelijk ontfermden over mijn jongere broer Paul. Ik ben hen daar zeer dankbaar voor.
Ed en Maike jullie waren de eersten die met mijn nieuwe partner Dean kennis maakten toen jullie op vakantie waren in IJmuiden.
Vanaf 2012 had ik een fikse dip in mijn gezondheid. Ik ben getroost, gebeld, bloemen, cadeautjes, vele malen liefdevol ontvangen.
Toen ik van Amsterdam naar Wassenaar verhuisde kwam de volgende generatie, Annemarie en Kees, mij spontaan helpen in mijn huis.
Lieve Ed en Maike, jullie zijn in mijn hart, jullie zijn mijn voorbeeld, ik zal jullie niet vergeten. Liefs Pris
Geen opmerkingen:
Een reactie posten