Met inleiding naar "Ed's ontzet" door Carlijn

 Ed hield van samenzijn met zijn gezin en alles wat daaromheen binnenkwam en van harte welkom was. Hij was een lieve en vooral eigenzinnige en humorvolle man. Met oog en hart voor zijn beide dochters, wil ik nu het woord geven aan Carlijn

Ruim 2 jaar nadat we afscheid namen van Mai, onze materfamilias, komt onze clan weer samen. Want behind every great woman there had to be a great man!

Vandaag 3 oktober, vieren we niet Leids Ontzet maar Ed’s Ontzet

Eddy, ‘n uitzonderlijke vader, ‘n hartendief met een ondeugende blik en een bewonderenswaardige levenslust.

(Enigszins) geremd door de gebreke van de jaren en de aanslag van de Parkinson op je lijf, wist je me altijd te verassen met je plannen, wensen en opdrachten.

Niemand zal mij wijs maken dat je bent gestorven als een zwaan uit liefdesverdriet, om het verlies van je partner. Ook al hield je zielsveel van mama, na haar overlijden was het weer tijd voor Ed. Nieuwe brillen en een compleet nieuw gebit werden aangeschaft.

Mamma’s Sacha-poppen en Quilt-spullen, die meegekomen waren naar de Villa, moesten ruimte maken voor jou hobby’s.

Aan verzamelingen en interesses geen gebrek.

In de vitrinekasten moest IJkies Chinese aardewerk plaats maken voor je bronzen beeldjes en tanks. Hoe had Ma (ook) kunnen denken dat een kelder en een bovenkamer vol spullen pasten in een appartement op stand.

Kees & Annemarie, hingen en verhingen je schilderijen en repareerde regelmatig de trekkoord gordijnen. Hans realiseerde de wastafel in de slaapkamer, waarvoor mama nog opdracht bleek te hebben gegeven. En ik, ik stond op de barricade om je belangen te verdedigen in onder meer de Villa Hamer.

Maar van ‘n bezoek aan het Kruidvat konden wij samen een uitje naar Eindhoven maken, waar we garnalen kroketten ontdekte, die ik iedereen kan aanbevelen. We reden zomaar op een zondag naar Venlo voor stukje Echte vlaai. En we fietsten nog niet zo lang geleden, op een duo-fiets, naar Oortjeshekken/ de Ooij. De Scenic bracht ons niet alleen in Nijmegen bij vrienden, de Gamma, een ijssalon of de Shugard. Maar daarin toerden we ook naar verre oorden als Meppel, de boot van Mark, Den Bosch, en Dorie, Willemijn en Gea. Samen konden we genieten, gewoon al van het samen zijn. 

Nee niets wees erop dat jij er geen zin meer in had. Diverse exposities werden bezocht met Mieke of met mij. Er moest en zouden kaarten komen voor het Requiem van Mozart in de Stevenskerk. Zeker nu je eindelijk iemand gevonden had, die die zit met jou wilde maken. Mijn dank daarvoor Emma.

Maar stiekem begon je ook met onthechten. Een live-time aan verzamelde memorabilia werden nogmaals tegen het licht gehouden. Zo organiseerde wij, in opdracht van jou, dat je tank verzameling nog in maart dit jaar, bij het veilinghuis werd ondergebracht. En kreeg ik opdracht om langs je tekenlerares te rijden om wat kunstboeken af te geven. Al hield je die met de 100 Nudes/naakten toch nog liever even zelf. Recentelijk zochten we ook nog contact met Bouwkunde opleidingen in Den Bosch en Nijmegen, om een geschikte plek voor je architectuur en bouwkunde boeken te vinden. 

Je aardse materiële zaken leken minder belangrijk te worden. Je sociale contactmomenten des te meer. Je baalde dat je slecht hoorde en door de Parkinson steeds slechter te verstaan was, waardoor (met jou) telefoneren een echte uitdaging was. Je liefde voor woordgrapjes en onverwachte/onvoorspelbare antwoorden was groot. Toen het volume van je stem gestaag verder afnam, kwamen die ad-remme reacties helaas steeds minder goed over.

Je verweet mama dat zij de computer, de smartphone/telefoon, het internet & whatsapp als taak had opgenomen waardoor jij je de niet eigen gemaakt had. Maar nu heb je haar tuk, jouw herdenking goes-viral! Ed’s Ontzet goes viral!

Nu ben je bevrijd van al de frustraties, die deze veranderende wereld bij je opriepen. Verlost ben je ook van alle kwalen die kwamen met de belegering van de Parkinson. Jou fort is doorbroken! Vergemakkelijkt door voedselgebrek, Ontzet, want alleen op Hertog-jan kan je niet leven. Echter je energie blijft voelbaar, ongehinderd door de uitval van gehoor, zicht en mobiliteit. 

Vandaag vier Ik, dat Jij leeft in Mij. Vandaag proosten wij dat Ed leeft in ons. En samen zullen we je niet vergeten. Jou moeten verliezen is niet eerlijk. Het verlies kleeft voor altijd ons, jij hoort voor altijd bij mij. 

Dankbaar dat ik er voor jou in je laatste nacht en uren heb kunnen en mogen zijn. Zo zachtjes kneep ik nog je hand toen jij, ook in bijzijn van Mieke en Kees, de oversteek maakte.

Jij was mijn baken, veilig navigeerde jij mij altijd naar huis. Wat ben ik ontzettend trots dat ik je papa mag noemen. 

Ik ga je zo ontzettend missen.

Bis meine welt die augen schließt
Werd ich dich lieben

Die meisten gehen alleine 

Doch ich geh’ jetzt mit dir

Wir brauchen nu uns

Wir fühlen uns wieder mal am Leben

Bis meine welt die augen schließt
Werd’ ich alles für dich geben
Wir haben Tränen gelacht
Wer hätt das gestern gedacht