Muziek bij binnenkomst: Rob de Nijs, Voor het laatst.
Ik heb het leven lief, de mensen en de dieren
De zeeën en rivieren, ik heb het leven lief
De bergen en de dalen
de warme zonnestralen,
Ik heb het leven lief.
Rolt over het open veld, de bliksem en de donder
Dan bespeur ik iets van een wonder.
De trieste ochtendkrant, ze zal me niet benauwen
Ik blijf van het leven houden, tot de laatste dag
En valt het doek, dan even op het leven
Een laatste glas geheven,
Ik heb het leven lief.
Welkom allemaal, Welkom bij deze herdenkingsbijeenkomst voor Ed, Eddy, Eddepeddy, Oompje en Pa.
Welkom Annemarie en Kees, Carlijn en Mark, familie en vrienden. Welkom mensen thuis, die hier via Live-stream ook bij ons aanwezig zijn.
Welkom iedereen die Ed heeft gekend, heeft liefgehad en zich met hem verbonden voelt. Fijn dat u er allemaal bent. Fijn dat we hier samen zijn. Ed zou het fijn gevonden hebben.
Mijn naam is Willeke
Ik begon hier vandaag met het gedicht van Toon Hermans, Ik heb het leven lief. Want Ed had het leven lief. Hij had ook nog best een poosje door willen gaan. Maar het doek viel. Op het leven, nog even een laatste glas geheven, was voor Ed, een flesje Hertog Jan met een rietje. In zijn eigen appartement, samen met Carlijn en Annemarie in zijn buurt.
Als eerste wil ik hier graag vandaag het woord geven aan de oudste dochter Annemarie. Zij zal haar vaders levensloop in schetsen. Na het eerste deel luisteren we naar muziek die erg speciaal was voor Ed en kijken we naar foto’s.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten