Natuurlijk is het kleed voorzien van een vaderdagachtig gedicht ter herinnering van het feit dat we dat uit ons hoofd moesten leren voor vaderdag op kleuterschool.
Hier is de mijne maar dan voor het kleed en mij papá
Voor Papá,
Ooit vroeg een wiskundeleraar mij of E.E.M. de Vreese familie van me was.
Ik zei: Nog sterker, hij de schepper van zijn leerling was.
Het leven is als een gedicht,
Mede dankzij jou zag dit kleed het levenslicht.
Laat boze, kwade, mooie , lieve, zorgzame woorden maar
stromen,
Want iedereen heeft dromen!
Maar wat iedereen vergeet, dit kleed leeft,
En ons leven hierin voortleeft.
De tijd staat niet stil,
en Kunst kent geen tijdsverschil.
Ik speel met spelden, naalden, draden, kleuren en textiele materialen,
En vertaal het in onze levens verhalen
Waarbij de parels uit ons leven
van de periode 1964 -1974 hier zijn weergegeven
Het is het werk van tien kleine vingertjes
Waar jij van dag 1
verlieft op was.
Annemarie
Geen opmerkingen:
Een reactie posten